
ရှေးတုန်းက ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ နေထိုင်ရာ သစ်တောကြီးတစ်အုပ် ရှိပါတယ်။ အဲဒီသစ်တောကြီးရဲ့ ဘုရင်ကတော့ အလွန်တရာ သန်မာထွားကြိုင်းပြီး နန်းမတော် ခြင်္သေ့မင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ခြင်္သေ့မင်းဟာ အလွန်တရာ တရားမျှတပြီး တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို လေးစားကြည်ညိုကြပါတယ်။ ခြင်္သေ့မင်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ သစ်တောကြီးဟာ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ကြပါတယ်။
တစ်နေ့သောအခါ ခြင်္သေ့မင်းဟာ သစ်တောအုပ်ရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ ရှိတဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို သွားရောက်လည်ပတ်နေပါတယ်။ မြစ်ကြီးဟာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး သာယာလှပတဲ့ နေရာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ခြင်္သေ့မင်းဟာ တောထဲကို ရောက်ရှိလာတဲ့ အလွန်တရာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့ ကျားတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိပါတယ်။ ကျားဟာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်တတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး တိရစ္ဆာန်ငယ်တွေကို အမြဲတမ်း ဖမ်းဆီးစားသောက်ပါတယ်။
ကျားဟာ ခြင်္သေ့မင်းကို တွေ့ရှိတဲ့အခါ ပါးစပ်ကနေ သွားရည်ကျလာပါတယ်။ သူဟာ ခြင်္သေ့မင်းကို ဖမ်းဆီးစားသောက်ဖို့ အတွက် စဉ်းစားပါတယ်။ “ခြင်္သေ့မင်း၊ အသင်ဟာ ဒီတောအုပ်ရဲ့ ဘုရင် ဖြစ်တယ် မဟုတ်လား။ အသင်ဟာ အလွန်တရာ အားနည်းပုံရတယ်။ အကျွန်ုပ်ဟာ အသင်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်ပါတယ်” လို့ ကျားက မာန်ဖီပါတယ်။
ခြင်္သေ့မင်းဟာ ကျားရဲ့ စကားကို ကြားနာပြီး အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။ သို့သော် သူဟာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပြီး “အသင်ကျား၊ အကျွန်ုပ်ဟာ အားနည်းသူ မဟုတ်ပါ။ အကျွန်ုပ်မှာ သတ္တိနဲ့ ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်သာလျှင် အန္တရာယ်ကို မသိနားမလည်သူ ဖြစ်ပါသည်” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားတော်မူလေသည်။
ကျားဟာ ခြင်္သေ့မင်းရဲ့ စကားကို ကြားနာပြီး အလွန်အံ့သြသွားပါတယ်။ သူဟာ ခြင်္သေ့မင်းကို အထင်သေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ “ဟားဟားဟား၊ အသင်ခြင်္သေ့မင်း။ အသင်ဟာ အကျွန်ုပ်ကို သတ္တိနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ သန်မာပြီး အလွန်တရာ သွက်လက်ပါတယ်။ အသင်ဟာ အကျွန်ုပ်ရဲ့ သားကောင်သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်” ဟု ကျားက ရယ်မောပြီး ပြောဆိုလေသည်။ ခြင်္သေ့မင်းဟာ ကျားရဲ့ မာန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး “အသင်ကျား၊ အသင်ဟာ အကျွန်ုပ်ကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် အကျွန်ုပ်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရပါမယ်။ အသင်ဟာ အကျွန်ုပ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင် အကျွန်ုပ်ကို စားသောက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ သို့သော် အသင်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် အသင်ဟာ ဒီတောအုပ်ကနေ ထွက်သွားရပါလိမ့်မယ်” ဟု ကမ်းလှမ်းလေသည်။
ကျားဟာ ခြင်္သေ့မင်းရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားနာပြီး မဆိုင်းမတွ လက်ခံလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ ခြင်္သေ့မင်းကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးဟာ မြစ်ကမ်းဘေးမှာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြပါတယ်။ ကျားဟာ အလွန်တရာ သွက်လက်ဖျက်ဆတ်စွာ တိုက်ခိုက်သော်လည်း ခြင်္သေ့မင်းဟာ ၎င်း၏ သတ္တိကို အသုံးချပြီး ကျားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ခြင်္သေ့မင်းဟာ ကျားကို တိုက်ခိုက်ရင်း မြစ်ထဲသို့ ခါးထိုးလဲကျစေပါတယ်။ ကျားဟာ ရေထဲတွင် ခါးထိုးလဲကျပြီး အလွန်တရာ ပင်ပန်းသွားပါတယ်။
“အသင်ကျား၊ အသင်ဟာ အကျွန်ုပ်ကို သတ္တိနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ အသင်ဟာ အကျွန်ုပ်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ရှုံးနိမ့်ပါပြီ။ အသင်ဟာ ဒီတောအုပ်ကနေ ထွက်သွားရပါလိမ့်မယ်” ဟု ခြင်္သေ့မင်းက ဆိုလေသည်။ ကျားဟာ အလွန်အရှက်ကွဲသွားပြီး ခြင်္သေ့မင်းရဲ့ စကားကို နာခံကာ တောအုပ်ကနေ ထွက်ခွာသွားပါတယ်။ ထိုနေ့မှစ၍ သစ်တောကြီးအတွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်အားလုံးဟာ ခြင်္သေ့မင်းရဲ့ သတ္တိကို ပို၍ လေးစားကြည်ညိုလာကြပါတယ်။
— In-Article Ad —
သတ္တိရှိခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်သော အဓိကသော့ချက် ဖြစ်ပါသည်။
ပါရမီ: သတ္တိ
— Ad Space (728x90) —
215Dukanipātaကဏ္ဍက (Kandaka) ဇာတ်တော် ကဏ္ဍက (Kandaka) ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သကျသာကီဝင်မင်းမျိ...
💡 အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။
345Catukkanipātaဥပါယ်တံငါရှေးရှေးတုန်းက အလွန်လှပတဲ့ မြစ်ကြီးတစ်သွယ် ရှိပါတယ်။ အဲဒီမြစ်ကြီးမှာ ငါးမျိုးစုံ သောင်းသောင...
💡 အမှန်တရားနှင့် သစ္စာတရားသည် အလွန်အဖိုးတန်ပြီး မတရားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ရရှိသော ချမ်းသာခြင်းသည် မကြာရှည်တတ်ပေ။
183Dukanipātaဒုက္ခိတ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဒုက္ခိတ အမည်ရှိသော အမတ်တစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန...
💡 ကံကိုသာ အားမကိုးဘဲ၊ မိမိ၏ ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေး၏။
162Dukanipātaအလှူရှင်မြေခွေး ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ကျင်လည်ကြကုန...
💡 အလှူပေးခြင်းဟူသည် ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို ရှေးရှုသော အလွန်မွန်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့သည် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ကြပါသည်။
173Dukanipātaအလွန်ရှည်လျားလှသော ရှေးခေတ်ကာလက ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ လှပသောပန်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သစ...
💡 အခြားသူများ၏ အကျိုးအတွက် မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပေးဆပ်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ကရုဏာတရား ဖြစ်သည်။
191Dukanipātaသံကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ထေရ်အမည်ခံ ပုဏ္ဏ...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
— Multiplex Ad —